ÇEMBERİMDE GÜL OYA

       

       Ne kadar ağlamıştım ben Çemberimde Gül Oya'yı izlerken . Samed Behrengi'nin Küçük Kara Balık kitapları okulun bahçesinde yakılırken , Ümit vurulduğunda Zarife ağlarken , 12 Eylül 1980 darbesi olduğunda , Zarife saçlarını kestiğinde , Mehmet öldüğünde , Yurdanur Zarifeyle ilgilenirken .... O kadar ağladım ki içten , sessiz , göstermeden , kimse bilmeden .. Ağladım çünkü yitip giden gençler vardı hiç uğruna her düşünceden . Aileleri anlatıyordu Çemberimde Gül Oya , halkın başına gelenleri .Hele madam Niki vardı . O demişti ki '' alıştım ben gevur kızı olmaya '' .Bizde alıştık mı verilen yakıştırılan sıfatlara . Alışmayalım .. Alışmasın kimse . Ne karakterler var orada , rica ediyorum izleyin sizde yansız izleyin ama tarafsız , sağ-sol düşünmeyin ben düşünmedim hiç . Benim bir siyasi görüşüm yok ki .İnsanım ben her şeyden önce .Ama siz ağlamayın olur mu benim gibi ? Gerçekten güldüren çok güzel şeyler var dizi de.İzleyin olur mu ? şimdiden iyi seyirler hepinize.

                               bu arada Küçük Kara Balığı da okuyun lütfen .
                                (unutma bunlar benim fikirlerim   MERDÜMGİRİZ )

Yorumlar

Popüler Yayınlar